بخشی از نامه یک دوست...

سلام
احوال شما؟ من هم خوبم  و همچنان مشغول آموزش زبان............ هستم. باید بگم اینجا رقابت خیلی خیلی بیشتر از ایرانه و برای این که بتونی شغلی پیدا کنی و موقعیت خوبی داشته باشی، باید واقعاً خلاق، پرکار، با مسئولیت و ... باشی. خلاصه بگم گه خیلی سخته.

اینها اگه کاری رو بلدن، خیلی کامل بلدن و پروسه آموزش یک پروسه مادام العمره. حتی افراد شصت سال به بالا هم کورس های مختلف می گذرونن که موقعیت شون رو بهتر کنن ....

.

...

به همهمه های باد دقت کن
که در مسیر عبور از شهری گم شده
هزار پچپچه و نجوای پنهان را با خود آورده
که خبر از گریه تلخ مردی درخلوت شب می دهد!

وقتی من شعر گفتن بلد نیستم
زمانی که تو شعر خواندن نمی توانی
شاعر جنازه ای بیش نیست
...

بخشی از شعر بی گاهان از کریم شفایی

...
وقتی ...
زمانی ...
معمار جنازه ای بیش نیست

   ...

  کجا دیگر فرازی در کار است و فرودی؟ آیا نه چنان است که در یک هیچِِ بی‌پایان سرگشته ایم؟ مگر این دَمِ فضایِ تهی نیست که بر ما می‌دمد؟ سردتر نشده است؟ شب آیا مدام پیش‌تر نمی‌آید و شب‌تر نمی‌شود؟ مگر نمی‌باید در روشنایِ روز فانوس افروخت؟ ...

ژرف‌ترین پرسش‌ها آن‌هایی هستند که هماره از نو بر پاسخ‌ها چیره گشته‌اند.

.

نیچه با لباس کردی

نه این نگاه کردن نیست

جهان را تمام شده بدان

شهر را از چه می انباری؟

از تندیس فراموشی؟

یا چشمی که زیر پالتو پنهان کردی

برای روز مبادا؟

...

از شهر حرف نزن

و آن سایه های سفیه من  ؛

زنان   زنای آفرینش اند

مردان قصاص عقوبت؛

بیهوده نیست این جفت بی امکان؟

                         وقتی نه آفرینش زنده است

                         و نه عقوبت؛   

...

در خیابان ها

این ما هستیم

لشکر افیون

که تا مغز ایده آلیسم

پروتئین های سیاه را تئاتر می کنیم              و مد می شویم

چطور انتظار داری سوسیالیسم به فاجعه معتاد نباشد؟

و دموکراسی

در ازای یک حبه حشیش

زنش را به فاشیسم نفروشد؛

چطور انتظار داری من امام  زمان نباشم

                                        که برای خودکشی

                                        در خیابان طالبان

                                         با تاپ و شلوارک راه می روم ...

ما بیماریم

ما پیوسته در قناعت خویش بیماریم

....

تلخیص از شعر بلند نیجه در لباس کردی از کتاب باجه نفرین نوشته مریم هوله 

.

 فکر می کنید شالوده­های انسانی، اجتماعی، فرهنگی و حتی دینی / مذهبی ـ حتی اگر با آن چنان موافق نباشیم ـ عمل معمارانه چیست و یک معمار بایستی بر مبنای چه بنیانی اقدام به تفکر و عمل معماری کند؟

ظلمت هر اعتقادی، حقیقت هر اعتقاد است. حقیقت بدین معنا آن ناپرسیده و نادانسته‌ای است که با احاطه‌ی درونی‌اش بر ما فرهنگی می‌شود، یعنی احساس جمعی را تسخیر می‌کند و شالوده‌ی اعتقاد را می‌ریزد.

زایش و پرورش نو یعنی خود را آگاهانه و مدام از مادر پیرامونی که همیشه بر آن است ما را در دامن گرمش اسیر نگهدارد دور ساختن و در این دوری از او به استقلال اندیشه و رفتار رسیدن.

یک امر فقط در آگاهی یافتن به آن و رویاروی ماندن با آن می‌تواند شکل مساله به خودگیرد و اندیشیدن ما را برانگیزد.

آرامش دوستدار

هجوم خاموش چینی­ها به کارخانه­ های ایرانی

خبرهای رسیده حکایت از آن دارد که علاوه بر هجوم آشکار و گسترده کالاهای چینی که از رههای رسمی و قاچاق واردکشور می­ شوند، راههای دیگری نیز برای از هم پاشیدن اقتصاد بخش خصوصی کشور از سوی چینی­ ها در پیش گرفته شده است.

در همن زمینه و بنا بر اخبار رسیده، چند تن از مقامات اقتصادی چین به همراه چند نفر از تجار این کشور، وارد ایران شده و به رایزنی با کارخانه­ داران و تولیدکنندگان بزرگ ایرانی پرداخته ­اند؛ محور این رایزنی­ ها تعطیلی کارخانه­ های بزرگ ایرانی و تولید همان اجناس در چین بوده است. بنا بر این گزارش ، در این دیدارها، تاجرهای چینی از تولیدکنندگان بزرگ ایرانی خواسته­اند تا کارخانه­ های خود را تعطیل کرده و سپس همان جنس با آرم کارخانه ایرانی در چین تولید و به نصف قیمت به این کارخانه­ دارها فروخته شود. در این زمینه شنیده شده است حتی برخی از کارخانه­ داران بزرگ با چنین پیشنهادی موافقت کرده­ اند. این در حالی است که در این میان، برخی از کارخانه­ دارها نیز از آب گل­ آ لود ماهی مقصود را گرفته و با استفاده از چینی­ ها، در صدد زمین گیر کردن رقبای داخلی خود هستند، به گونه­ ای که با رایزنی چند تن از تولیدکنندگان وسایل و ماشین­ آلات صنعتی ایرانی با چینی­ ها در ذمینه ساخت این نوع ماشین­ها در چین، یکی از بزرگترین شرکت­های نولید ماشین­ آلات صنعتی در شرف ورشکستگی قرار گرفته و دوران سختی را می­ گذراند.

جایزه بزرگ معمار ۸۷

 هشتمین دوره جایزه معمار با همکاری جامعه مهندسان مشاور ایران و حمایت مالی شرکتهای سوپرپایپ، بلوک شیشه ای ایران لارا، کناف  ایران، آلوک ایران و پرشین استاندارد در آبان سال ۸۷ برگزار شد. در این دوره، که هم طرحهای مسکونی و هم طرحهای عمومی امکان شرکت در جایزه را داشتند، ۹۶ طرح وارد رقابت شدند.

داوران این دوره، خانم مهندس مهوش مهرافشار، و آقایان مهندسین فرخ قهرمانپور، فرهاد احمدی، محمدرضا قانعی و ویسنته گایارت از اسپانیا، از میان کلیه طرحهای شرکت کننده ۹ طرح مسکونی و ۸ طرح عمومی را بعنوان طرحهای منتخب برگزیدند. داوران از میان این طرحها، برندگان جایزه را به شرح زیر انتخاب کردند:

تقدیر از طرحهای بازسازی- مرمتی:

 موزه چمران
مهندسان مشاور سومه، فرزاد رستمی پور
کارفرما: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران

موزه رئیسعلی دلواری
حامد بدری احمدی / مهشید کرمی
کارفرما: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان بوشهر

کارهای مسکونی:

رتبه اول:
 ویلایی برای یک دوست
دفتر معماری رازان، علیرضا تغابنی / پریسا علیمحمدی
کارفرما: خانم نامور و آقای دکتر رستم یزدی

رتبه دوم:
ساختمان شماره 2 دولت
گروه طراحی ارش، علیرضا شرافتی / رامبد ایلخانی / پانته آ اسلامی
کارفرما: علی نظامیان

رتبه سوم:
خانه میوه های باربد
شرکت زاو، محمدرضا قدوسی
کارفرما: احمد علی آبادی

کارهای عمومی:

رتبه اول:
پردیس سینمایی پارک ملت
مهندسان مشاور حرکت سیال، کاترین اسپریدونف / رضا دانشمیر
کارفرما: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران

رتبه دوم:
سفارت جمهوری اسلامی ایران در بانکوک – تایلند
مهندسین مشاور نقش جهان پارس، سید هادی میرمیران / حمید میرمیران
کارفرما: وزارت امور خارجه

رتبه سوم:
 سینماتوگراف موزه سینما
دفتر معماری ساختار طرح، هومن سلامت
کارفرما: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران