فضای عمومی ۱   

 

 فضای عمومی 1

 

« يک فضای عمومی » چيزی غير از يک محيط يا مفصل­بندی محيط­­ ها است. فضای عمومی وقتی وجود دارد که بتواند رابطة تعادل ميان يک هويت جمعی ( اجتماعی يا فرهنگی ) و يک سرزمين را به هم بزند. يک شهر بزرگ وقتی يک آزمايشگاه معاشرت به حساب می­آيد که از اندام شهری چيز خيلی خاص بسازد از پر و خالی، چونان اسفنجی که جريان­ها را جذب و دفع می­کند، و دايماً حدود حفره­اش را تغيير می­دهد . بنابراين، يک فضای عمومی با مرکزيت­اش قابل تعريف نيست ـ برعکس، دوری از مرکزاش را می­توان از مشخصاتش دانست ـ بلکه با کارکرد حصارزدايی­اش تعريف می­شود […] . فضايی عمومی هيچ­جايی را تخصيص نمی­دهد؛ اگر می­توان در آن تصرفی کرد، اين تملک و تصرف جزيی است. فضای عمومی تغيير ماهيت يافته است، به يک قرارگاه ( سايت ) مبدل می­شود، اصطلاحی نمادی برای بيان رابطه­ای با فضا يا سرزمينی خصوصی شده. تنها صفتی که برای تعريف فضای عمومی بيش از همه مناسب است، دسترس بودن آن است. اين قابل دسترس بودن کاربردها را توصيف، و اثرات تبعيض را بيان می­کند، ولی فضای عمومی نه کاملاً اختصاصی می­شود و نه تصاحب شدنی است. بنابراين، يک فضای عمومی فضايی است که مزاحم يا متجاوز را می­پذيرد، هر چند که هنوز جايگاهش را نيافته است و « هنوز آزادی رفت و آمدش را « واگذار » نکرده است ( زيمل )».

 

 

1ـ ايزاک ژوزف، عابر محترم، مريدين ـ کلينکزيک، 1984، ص . 40 ـ 41.

 

۱. I. Joseph. Le Passant conside'rable, Me'ridienes - Klinccksieck,1984.P.40 - 41.   

 

لینک
   رم کولهاس در ايران !؟؟   

 

کولهاس و مسابقه معماری شهر آفتاب

گفته می شود شيردل نيز به جمع داوران اين مسابقه پيوسته است.

اين هم يکی ديگر از عجايب اين مسابقه!؟

تعجب نکنيد خبرهای ديگری نيز در راه است؟

 

لینک
   تأملی بر پروژه مرکز تجارت شيراز کار بهرام شيردل   

 

لینک