فضا و هاروی   

فضا براساس تصورات چه کسانی خلق می­شود؟

 

سازمان­یابی فضا روابط اجتماعی را منعکس می­کند و به طور متقابل بر آنها اثر می­گذارد. اما فضای خلق شده معنایی عمیق­تر از این دارد. در شهرهای قدیم سازمان­یابی فضا عبارت بود از بازسازی سمبولیک یک نظام کیهانی مفروض و دارای هدفی ایدئولوژیک بود. فضای خلق شده در شهرهای جدید هدف ایدئولوژیک مشابهی دارد یعنی از سویی بازتاب ایدئولوژی مسلط گروه­ها و نهادهای حاکم جامعه است و از سوی دیگر براساس دنیامیسم نیروهای بازار شکل می­گیرد و می­تواند مولد نتایجی باشد که هیچ شخص بخصوصی طالب آن نیست. فضای خلق شده تنها به معنای محدود کلمه دارای وجوه قومی است و بیشتر جزیی لاینفک از یک سیستم پیچیده علائم است که به زندگی روزمره و فرهنگ شهری جهت و معنا می­بخشد. علائم، نمادها و نشانه­هایی که ما را در محیط شهری احاطه کرده­اند و محرک­های نیرومندی به شمار می­آیند (به ویژه در میان جوانان). حساسیت ما و نیز مفاهیم ما از آرزو و نیاز در رابطه با محیط جغرافیایی اطرافمان که قسمت اعظم آن خلق شده است، شکل می­گیرد. به نظر می­رسد فرهنگ، که اغلب به صورت یک قلمرو قومی در نظر گرفته می­شود، بیشتر منتج از فضای خلق شده باشد تا خالق آن. از خود بیگانگی در فرهنگ شهری و بی­تفاوتی نسبت به تصاویری شهری، که بارها بدان اشاره شده است، در حقیقت ناشی از یک بیگانگی عمیق­تر است. فعالیت خلق فضا و محصول نهایی آن یعنی فضای خلق شده از کنترل فردی و جمعی ما خارج است و به وسیله نیروهای بیگانه نسبت به ما شکل می­گیرد. به ندرت می­دانیم که چگونه باید با فضای خلق شده، چه در واقعیت و چه در ذهن مواجه شویم. برای مثال هنوز در تحلیل پدیده­های شهری اغلب از مفهوم فضای موثر (که آن هم بیشتر به عنوان عاملی موثر در حمل و نقل و جابجایی وارد تحلیل­ها می­شود) استفاده می­شود.

  

لینک